Šta je smrtonosni marburg virus, koji je odneo 11 života u Ruandi? Registrovan u Beogradu 1967.

Marburg virus, naime, pripada istoj porodici kao i virus koji izaziva ebolu, a stopa smrtnosti je do 88 odsto, kako se navodi na sajtu Svetske zdravstvene organizacije (SZO). 

Bolest je prvi put prepoznata nakon što su se 1967. godine dogodile istovremeno dve velike epidemije - u Marburgu (gradu po kojem je virus dobio ime) i Frankfurtu u Nemačkoj, ali i u Beogradu, koji je tada bio glavni grad Jugoslavije. 

Epidemija je bila povezana sa laboratorijskim radom na afričkim zelenim majmunima (Cercopithecus aethiops) uvezenim iz Ugande. Nakon toga, izbijanja i sporadični slučajevi su prijavljeni u Angoli, Demokratskoj Republici Kongo, Keniji, Južnoj Africi (kod osobe koja je nedavno putovala u Zimbabve) i Ugandi. 

Zatim, u 2008. su prijavljena dva nezavisna slučaja kod putnika koji su posetili pećinu naseljenu kolonijama slepih miševa Rousettus u Ugandi. 

Infekcija ljudi marburg virusom u početku je bila rezultat dužeg izlaganja rudnicima ili pećinama naseljenim kolonijama slepih miševa Rousettus.

Kako se prenosi

Marburg može da se prenese sa čoveka na čoveka direktnim kontaktom: preko oštećene kože ili sluzokože putem krvi, izlučevina ili drugih telesnih tečnosti zaraženih ljudi.

Takođe, virus se prenosi i putem zaraženih površina i materijala koji su kontaminirani tečnostima inficirane osobe.

Simptomi

Period inkubacije, navodi se na sajtu SZO, varida od dva do 21 dana. Simptomi se javljaju naglo, sa visokom temperaturom, glavoboljom i malaksalošću. 

Javljaju se bolovi u mišićima, dijareja, bolovi u stomaku i grčevi, mučnina i povraćanje počinju da se javljaju trećeg dana. Dijareja može da traje nedelju dana. 

Foto: Envato

U epidemiji iz 1967. godine, osip bez svraba bio je karakteristika koja je zabeležena kod većine pacijenata između drugog i sedmog dana nakon pojave prvih simptoma.

Fatalni slučajevi obično imaju neki oblik krvarenja, često iz više područja. Sveža krv prilikom povraćanja i u fecesu često je praćena krvarenjem iz nosa, desni i vagine. 

Tokom teške faze bolesti, pacijenti imaju visoku temperaturu. Takođe, može doći do zbunjenosti, razdražljivosti i agresije. Zapaljenje jednog ili oba testisa povremeno se javlja u kasnoj fazi bolesti (15 dana).

U fatalnim slučajevima, smrt se najčešće javlja između osmog i devetog dana nakon pojave simptoma, čemu obično prethodi ozbiljan gubitak krvi i šok.

Komentari (0)